ԿՅԱՆՔԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ


Մանկատան Սվետլանան բնակարանի օրինական ժառանգն է

Մայիս 28, 2007

13-ամյա Սվետլանան արդեն հինգ տարի է Գավառի մանկատանն է: Նրա մայրը՝ Քնարիկ Անտոնյանը, տառապել է հոգեկան հիվանդությամբ: Նա Սվետլանային հանձնել է մանկատուն, քանի որ 2002 թվականին առողջական վիճակը վատացել է, եւ նրան տեղափոխել են Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկա: Վերականգնվելուց հետո նա պարբերաբար այցելել է աղջկան, սակայն 2006 թ. կրկին տեղափոխվել է հոգեբուժարան, որտեղ էլ նույն թվականի օգոստոսի 5-ին մահացել է:
Ո՞վ է Սվետլանայի հայրը, ոչ ոք չգիտի: Սվետլանան ապրել է մոր, տատի եւ մորեղբոր հետ Չարենցավանի առաջին թաղամասի 10 հասցեում: Մորեղբայրը՝ Հայկ Անտոնյանը, եւս տառապել է հոգեկան հիվանդությամբ եւ մահացել է 2007 թ. մարտի 7-ին:
Քնարիկն ու Հայկը 2004 թվականից ընդգրկված են եղել “Առաքելություն Հայաստան” բարեգործական հասարակական կազմակերպության Հրազդանի մասնաճյուղի շահառուների կազմում եւ օգտվել կազմակերպության բարեգործական ճաշարանից:
“Երբ Հայկ Անտոնյանը մահացել է, մոր ազգական Հրաչ Անտոնյանը դիմել է Չարենցավանի նոտարական գրասենյակ եւ, ոչինչ չասելով Սվետլանայի գոյության մասին, հայտնել, որ իրենք Հայկի հարազատներն են, իսկ մինչ այդ այցելել է մանկատուն, սակայն մանկատան ղեկավարությանը եւս չի հայտնել, որ Սվետլանան տան ժառանգորդ Է,- պատմում է կազմակերպության սոցիալական աշխատող Մագդա Խչոյանը:- Ուսումնասիրելով Հայկի տան փաստաթղթերը՝ մենք պարզեցինք, որ այնտեղ գրանցված են նաեւ Քնարիկն ու Սվետլանան: Շտապ դիմեցինք նոտարական գրասենյակ եւ, հայտնելով աղջկա գոյության մասին, խնդրեցինք ժամանակ տալ մեզ՝ պարզելու նրա գտնվելու վայրը: Տեղեկանալով, որ Սվետլանան գտնվում է Գավառի մանկատանը, մենք այցելեցինք մանկատուն եւ աղջկա հետ միասին ներկայանալով Չարենցավանի նոտարական գրասենյակ՝ բացեցինք Սվետլանայի ժառանգությունը”:
Սակայն, բացի Հայկ Անտոնյանի բնակարանից, Քնարիկը ունեցել է նաեւ այլ բնակարան Չարենցավանի 4-րդ թաղամասի 23 հասցեում, եւ նրա անձնագրում նշված է այդ հասցեն:
“Երբ Քնարիկի առողջական վիճակը վատացել է, եւ նա տեղափոխվել է Նուբարաշենի հոգեբուժարան, այդ ընթացքում, առանց նրա իմացության, նրա բնակարանը վաճառվել է: Մենք այժմ չենք կարող ասել, թե դա ում ձեռքով է կատարվել՝ բարեկամների՞, թե տեղական ինքնակառավարման մարմինների, սակայն փաստ է, որ Քնարիկի ձեռքից բնակարանն անօրինական ճանապարհով խլել են: Ինձ հարեւանները պատմում էին, որ Քնարիկի առողջական վիճակը հիմնականում դրա պատճառով է վատացել, որի հետեւանքով էլ նա վախճանվել է Նուբարաշենի հոգեբուժարանում”,- ասում է Մագդա Խչոյանը:
Այցելելով Գավառի մանկատուն՝ մենք զրուցեցինք ինչպես Սվետլանայի, այնպես էլ մանկատան տնօրեն Նիկոլայ Նալբանդյանի հետ: Վերջինս հավաստիացրեց, որ իրենք ամեն ինչ կանեն Սվետլանայի օրինական հասանելիքը նրան վերադարձնելու համար, ինչպես նաեւ հետամուտ կլինեն, որպեսզի Սվետլանան ստանա փոխհատուցում մոր բնակարանի անօրինական կորստի համար:
Սվետլանան մեզ պատմեց, որ ինքը շատ չի ապրել մոր տանը, քանի որ իրեն խնամել է տատը, որն ապրել է քեռու՝ Հայկի հետ. “Էդ տան գլխին մի մարդ կար կանգնած,- պատմում է Սվետլանան,- ինքն էր զբաղվում տան հարցերով: Ինչքան հիշում եմ՝ անունը Նվեր էր: Մեր բարեկամներից էր: Ես մեր բարեկամներին գրեթե չեմ տեսել, նրանց չեմ հիշում: Վերջերս էլ մի մարդ ու կին էին եկել էստեղ, ասում էին, որ իմ քեռին ու քեռակինն են՝ Հրաչ ու Ալվարդ: Ես իրենց առաջ չեմ տեսել: Բայց երեւի մամայի բարեկամներն են”:
Մենք փորձեցինք կապվել Հրաչ Անտոնյանի հետ՝ պարզելու, թե նա ինչով կհիմնավորի իր արարքը՝ Չարենցավանի նոտարական գրասենյակում Սվետլանայի գոյության, իսկ Գավառի մանկատանը նրա՝ ժառանգություն ստանալու իրավունքի մասին լռելու վերաբերյալ, սակայն մեզ հայտնեցին, որ Հրաչ Անտոնյանն իր կնոջ հետ մեկնել է Իտալիա՝ որդու մոտ: Մենք խոսեցինք Հրաչի դստեր հետ։ Ի դեպ, նա ասաց, որ Սվետլանային տեսել է միայն փոքր ժամանակ:
Այս տարվա օգոստոսի 1-ին կլրանա Սվետլանայի տասնչորս տարին, իսկ օգոստոսի 5-ին տեղի կունենա ժառանգության դատը, եւ Սվետլանան կդառնա բնակարանի օրինական ժառանգորդը:



ԿԱՐԴԱԼ ԲՈԼՈՐԸ
ՍԿԻԶԲ


ԿԱՊ ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՖԻՆԱՆՍԱԿԱՆ ՀԱՇՎԵՏՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԿԱՄԱՎՈՐՆԵՐ





Copyright © 1994-2017 Mission Armenia. All Rights Reserved v4.0 | Contact Us